Artykuły

Czwartek, 22 Wrzesień 2011

Siostra Błażeja ukończyła 103 lata            fot. Paweł Lachowicz

Mogilno
     Siostra Błażeja obchodziła 103. urodziny
     4 września siostra Maria Błażeja Tomalak ze Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Marii Panny w Mogilnie skończyła 103 lata. Jest najstarszą mieszkanką Mogilna, najstarszą służebniczką wielkopolską oraz jedną z najstarszych zakonnic w Polsce.
     Siostra Maria Błażeja Tomalak urodziła się 4 września 1908 r. w Kucharkach w powiecie jarocińskim. Była trzecim z kolei dzieckiem Józefa Tomalaka i Marii Tomalak z domu Ordziniak. Miała sześcioro rodzeństwa: 4 siostry i dwóch braci. Najstarsza siostra Anna była służebniczką, najpierw w Rzymie, a następnie przez 35 lat w Brazylii, gdzie obecnie spoczywa. Siostra Błażeja ukończyła Szkołę Podstawową w Kucharkach. W wieku 20 lat, 3 marca 1928 r. wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Służebniczek Najświętszej Maryi Panny Niepokalanie Poczętej w Pleszewie. Śluby zakonne złożyła 20 grudnia 1928 r. Tam zdobyła przygotowanie w kierunku pielęgniarstwa. Po formacji zakonnej i szkole pielęgniarskiej w 1932 r. wyjechała do Instytutu Polskiego w Rzymie, gdzie została radośnie przyjęta przez biskupa Zakrzewskiego. Tam uczyła się pięciu języków: hiszpańskiego, angielskiego, francuskiego, niemieckiego oraz włoskiego, który zna najlepiej. W Rzymie pracowała jako pielęgniarka do 1937 r.
     Następnie wróciła do Polski, gdzie w Radzyniu urządziła ośrodek zdrowia. W czasie wojny została oddelegowana do pracy w szpitalu wojskowym we Włocławku, skąd razem z frontem szła do Warszawy pomagając rannym jako pielęgniarka. W Warszawie służyła w Szpitalu Ujazdowskim. Na zlecenie Czerwonego Krzyża we Włodzimierzowie nad Pilicą, w domu letnim państwa Lodzkich urządziła schronisko dla wojska wracającego z Rosji. Tam też na balkonie domu urządziła kaplicę, w której ks. Kruszka z Grodziska odprawiał nabożeństwa. Następnie przeniesiona została do pracy w szpitalu w Piotrkowie, skąd ze względu na stan zdrowia na rok wyjechała do Zakopanego. Po zakończeniu wojny wróciła do Poznania, gdzie dalej pracowała jako pielęgniarka. Tutaj też podjęła studia na kierunku wyższej kultury i socjologii. Siostra Błażeja pracowała także w Czerniejewie i Lubaszu. Pełniła również posługę jako pielęgniarka terenowa w zgromadzeniu w Kcyni, Witkowie, Poznaniu i Jabłonowie Pomorskim. Następnie w 1948 r. przyjechała do domu Sióstr Służebniczek Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny w Mogilnie.
     W czasie aresztowania kardynała Stefana Wyszyńskiego siostra Błażeja również znalazła się w poznańskim więzieniu, gdzie była prześladowana jak wszyscy duchowni za to, że była siostrą zakonną. Jednak nie poddała się i zaciekle broniła życia zakonnego, niejednokrotnie narażając swoje życie.
     Ponownie wyjechała do Rzymu, stamtąd przyjechała do Pleszewa, gdzie podjęła pracę w pleszewskim szpitalu. 6 września 1978 r. ponownie przyjechała do Mogilna, gdzie pozostała do dzisiaj.
     W swojej posłudze zakonnej zawsze pomagała i pomaga do dzisiaj ludziom samotnym i chorym, których odwiedza w ich domach. W Święto Niepodległości 11 listopada 2003 r. za 25-letnie bezinteresowne posługiwanie na rzecz biednych, chorych i pokrzywdzonych przez los mieszkańców gmina Mogilno przyznała zakonnicy statuetkę Serce Mogilna (serce na dłoni). Obecnie siostra Błażeja nadal mieszka w Zgromadzeniu Sióstr w Mogilnie i pomimo że obchodzi 103. urodziny i często już niedomaga, zawsze jest chętna do pomocy potrzebującym ludziom.

     Mieszkańcy Mogilna i okolic nazywają siostrę Błażeję dyżurną siostrą od chorych, która zawsze potrafiła odnaleźć osoby potrzebujące pomocy. Mówią, że jest ona ikoną tego, jak miłosierny potrafi być człowiek, wypełniony Bożym Miłosierdziem.
     Skromne uroczystości jubileuszowe odbyły się w niedzielne południe. Za łaskę powołania oraz długie, pracowite życie siostrze Błażei dziękowali parafianie z mogileńskiej fary wraz z proboszczem ks. Zenonem Lewandowskim. Ze względu na stan zdrowia jubilatka nie uczestniczyła we wspólnej modlitwie. W związku z tym po eucharystii w imieniu całej wspólnoty parafialnej ks. Zenon Lewandowski i wikariusz ks. Krzysztof Urbaniak udali się do domu sióstr, gdzie wręczyli siostrze kwiaty i podziękowania oraz złożyli jej najlepsze życzenia.

Magdalena Lachowicz
Pałuki i Ziemia Mogileńska nr 1022 (37/2011)