Artykuły

Wtorek, 13 Grudzień 2011

Jerzy Buczkowski przy zbiorniku impregnacyjnym, gdzie metodą próżniową nasyca się drewno bezchromowym preparatem      fot. Jacek Mielcarzewicz

Biskupin, drewno wykopaliskowe, konserwacja, obiekt
     Uchronić od zniszczenia
     Dział Konserwacji Muzealiów w Biskupinie specjalizuje się w ochronie i konserwacji drewna wykopaliskowego, wydobywanego z mokrych stanowisk archeologicznych w kraju i zagranicą.

     Dział Konserwacji Muzealiów w Muzeum w Biskupinie jest po to, by uchronić od zniszczenia obiekty, które są odkrywane i wydobywane przez archeologów. Od 1986 roku była to Pracownia Konserwacji Drewna, a od 2000 roku jest to Dział Konserwacji Muzealiów. 

Konserwacja niektórych obiektów trwa nawet kilka lat. Na zdjęciu przy drewnianej dłubance Leszek Babiński (po prawej) i Mariusz Fejfer.      fot. Jacek Mielcarzewicz

     Działalności Działu Konserwacji Muzealiów to badania i konserwacja zabytkowego drewna wykopaliskowego, ochrona i konserwacja drewna budowlanego, konserwacja zabytków: ceramicznych, metalowych oraz dokumentacja konserwatorska. Dział Konserwacji Muzealiów specjalizuje się w ochronie i konserwacji drewna wykopaliskowego, wydobywanego z mokrych stanowisk archeologicznych. Tutaj konserwowane są zabytkowe obiekty odnajdywane w kraju i zagranicą. Do konserwacji zabytkowych obiektów stosowane są różne metody stabilizacji wymiarowej drewna, oparte na wykorzystaniu glikoli polietylenowych, sacharozy i laktitolu. 
     Wśród zabytków, które konserwowano w biskupińskiej pracowni, były między innymi: płaskodenna dłubanka z Lewina Brzeskiego (woj. opolskie). Był to obiekt o długości 12,4 m, pochodzący z IV w. n.e. Zabytek eksponowany jest w Muzeum Śląska Opolskiego w Opolu. Konserwacja trwała trzy lata. Innym obiektem była trumna kłodowa z Grochów Starych (podlaskie). Obiekt miał 3,85 m długości i 1,25 m szerokości i był datowany na ok. II-III w. n.e. Zabytek był konserwowany również trzy lata, a eksponowany

Leszek Babiński przy konserwowanych drewnianych rurach wodociągowych z Krosna      fot. Jacek Mielcarzewicz

jest w Państwowym Muzeum w Białymstoku. Były tutaj również konserwowane elementy konstrukcyjne wczesnośredniowiecznego gródka z wyspy Pasieka w Opolu, cembrowina wczesnośredniowiecznej studni zrębowej z Pfettrach-Hoffen, która eksponowana jest w Urzędzie Gminy Altdorf w Bawarii. W 2003 roku wśród konserwowanych drewnianych zabytków były między innymi fragmenty dłubanki ze wsi Kozarze (podlaskie), rury wodociagowe z Krosna, cembrowina studni ze Ślęży (dolnośląski) znaleziona w czasie budowy autostrady. 
     Ważnym zadaniem jest konserwacja dużych ilości ceramiki archeologicznej oraz w mniejszym stopniu konserwacja zabytków z żelaza lub brązu. Oprócz konserwacji obiektów zabytkowych Dział Konserwacji Muzealiów zajmuje się zabezpieczaniem drewna używanego do budowy oraz remontów rekonstrukcji biskupińskich. 
     Od wielu już lat drewno budowlane impregnowane jest metodą próżniową, gwarantującą najwyższą skuteczność zabezpieczania tkanki drzewnej. Takie drewno nasycane jest bezchromowym preparatem na bazie miedzi HDO - niezawodnej i szybko utrwalającej się substancji czynnej o długotrwałym czasie działania.
     Ekologiczny impregnat zabezpiecza wbudowywane elementy przed grzybami oraz owadami - szkodnikami technicznymi drewna. W zakresie działalności badawczej wykonywana jest ocena stopnia degradacji drewna wykopaliskowego, stabilizacja wymiarów mokrego drewna wykopaliskowego oraz monitorowanie mokrych stanowisk archeologicznych. 
     Działem Konserwacji Muzealiów kieruje dr Leszek Babiński, z którym pracują Mariusz Fejfer, Jerzy Buczkowski, Mirosław Gramza, Anna Wojtasik. 

Jacek Mielcarzewicz
Pałuki nr 620 (1/2004)