Artykuły

Wtorek, 27 Grudzień 2011

Od czternastu lat dyrygentem chóru jest Beata Różańska     fot. Remigiusz Konieczka

Żnin, chór Moniuszko, jubileusz, koncert
     95-lecie chóru Moniuszko
     W niedzielę w kościele pod wezwaniem Najświętszej Marii Panny Królowej Polski o 18:00 odprawiona zostanie msza święta, po której rozpocznie się koncert z okazji 95. rocznicy powstania chóru "Moniuszko".

     Chór rozpoczął działalność 7 lutego 1909 roku jako Koło Śpiewackie Polskie. Głównym celem działalności chóru było krzewienie polskiej kultury w czasie zaborów. Po odzyskaniu n

iepodległości chór nie zaprzestał swojej działalności. W 1924 roku społeczeństwo Żnina ufundowało sztandar z okazji 15-lecia chóru. Czas II wojny światowej, to zawieszenie działalności chóru. Jednak po wojnie chór wznowił działalność. I przez 50 lat był ozdobą wielu uroczystości i koncertów.
     Chór męski "Moniuszko" ma na swoim kącie wiele nagród i wyróżnień. Do najważniejszych chórzyści zaliczają: Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki, puchary wojewody w Konkursie Chórów o Puchar Wojewody Bydgoskiego, medal "Za szczególne zasługi dla województwa bydgoskiego", Złotą Odznakę Zarządu Głównego "Społem", medal Żnińskiego Towarzystwa Kulturalnego im. Tadeusza Małachowskiego oraz Odznakę Honorową Złotą z Wieńcem Laurowym Polskiego Związku Chórów i Orkiestr.
     Od 1990 roku szefem artystycznym i dyrygentem chóru jest Beata Różańska. Najdłużej w chórze śpiewają: Jan Biernacki - od 57 lat, Władysław Jaworski - od 56 lat, Kazimierz Jakubowski - od 54 lat, a Jan Meller i Kazimierz Łaniecki - od 50 lat. Jan Meller powiedział, że do chóru wstępował w 1954 roku jako 17-letni chłopak. Na pierwszą próbę przyprowadził go ojciec Stefan. - "Mnie do chóru nie chcieli wpuścić, bo miałem za mało lat" - wspomina z żalem Czesław Wodyński.
     Władysław Jaworski powiedział, że w tym czasie, aby wstąpić do chóru trzeba było przejść trzyletni okres próbny. Pan Władysław został członkiem chóru w 1948 roku.
     Pierwsze próby odbywały się w baraku Miejskiego Klubu Sportowego "Pałuczanka", który stał przy ówczesnej ulicy Kościelnej - dziś 700-lecia w tym miejscu, gdzie dziś mieści się zakład samochodowy Kurka. Później próby odbywały się w restauracji Rucińskiej (dziś punkt ksero vis a vis kościoła św. Floriana), cukrowni, domu kultury, a najdłużej w świetlicy PSS "Społem" (dziś redakcja "Pałuk").

Chór "Moniuszko" w 1947 roku w trakcie święta Pieśni w Inowrocławiu    fot. Remigiusz Konieczka

     Najmłodszymi chórzystami są 14-letni Krzysztof Lasecki i jego rówieśnik Damian Głowski, którzy śpiewają w chórze od 1,5 roku. Dyrygent Beata Różańska powiedziała, że większość młodych śpiewaków zaczynała w szkolnym chórze. Później proponowała im śpiew w chórze "Moniuszko". Powiedziała, że jak ktoś chodził do czwartej klasy i śpiewa w chórze, to później tego śpiewu brakuje i chłopcy przychodzą. Na co dzień młodzi chórzyści słuchają hip hopu i rocka, a do wykonywania innego repertuaru skłania ich miłość do śpiewu.
     Żniński chór męski koncertował w wielu miejscach. Najbardziej utkwiło im w pamięci kilka koncertów. Pierwszy z 1956 roku zorganizowany był przez Polski Związek Chórów i Orkiestr w toruńskim Dworze Artusa. Tam wywalczyli awans z pierwszej do drugiej kategorii. 
     - "Udało nam się zaśpiewać na mszy przy Ostrej Bramie" - powiedziała Beata Różańska - "Niesamowite przeżycie. Później śpiewaliśmy przy grobie Śniadeckich. Polonia litewska tęskni za polską kulturą i dlatego mieliśmy wspaniałe przyjęcie".
     Wspominają także występy z 1997 i 1999 roku w czasie mszy świętych z udziałem papieża Jana Pawła II.
     Jako ciekawostkę można przytoczyć fakt, że w czasach PRL nie można było śpiewać niektórych pieśni. Takimi były przede wszystkim dwie: "Polskie sztandary na Kremlu" i "O opatrzności Boga".
     Zapytaliśmy członków chóru czy łatwo było nauczyć się im śpiewu. Adrian Lasecki powiedział, że na początku nie jest to łatwa sztuka.
     - "Jak na pierwszej próbie dali mi nuty, to zapytałem się siebie: co ja tutaj robię?" - powiedział Adrian Lasecki:- "Trzeba się nauczyć śpiewać w kilku językach: angielskim, włoskim, po łacinie. Wielu zrezygnowało".
     Beata Różańska powiedziała, że w chwili przyjmowania do chóru, kandydat musi zaśpiewać hymn "Jeszcze Polska nie zginęła". Sprawdzana jest wtedy siła i barwa głosu (bas czy tenor).
     - "Inaczej się śpiewa samemu, inaczej w grupie. Trzeba mieć słuch harmoniczny" - mówi Beata Różańska.
     - "Na początku jest strach, bo trzeba wydobyć z siebie głos, a tu wszyscy czekają co pokaże kandydat" - dodał Adrian Lasecki.
     Wszyscy chórzyści podkreślają, że kochają śpiewać, a śpiewakiem trzeba się po prostu urodzić. Zaznaczają, że nie śpiewaliby, gdyby nie wsparcie żon i matek. - "One tolerują nasze hobby niejednokrotnie przez 40, 50 lat i godzą się z tym. Przypominają nam o próbach. Matki mówią do swoich synów: Idź, bo tam na ciebie czekają. Tak, na pewno mają dużą w tym zasługę" - powiedział Zbysław Pilarski.

Remigiusz Konieczka
Pałuki nr 625 (6/2004)